Bazı mahfiller konuyu sulandırmak istese de, Ergenekon Davası'nın çok önemli ve hayati olduğunu idrak etmeliyiz.
Ne yazık ki, Türkiye'de (Cumhuriyet dönemine geçmiş olmamıza rağmen) Yeniçeriliğin "kazan kaldırma-istemezükçülük" uygulaması devam etmektedir;
Mesela, 27 Mayıs isyanını, hep Genç Osman olayına benzetirim. Aynı ahlâksız, saygısız ve iğrenç davranışlar. Devleti yönetenlere karşı terbiyesiz hareketler... (Bir teğmenin, Genelkurmay Başkanı'na karşı edepsizliği. İdama giden bir Başbakana, prostat muayenesi. O dönemde şeriatın, bu dönemde hukukun istismarı ve emir-komuta altında karar veren (gûya) din adamları ve yargıçlar.)
28 Şubat'ta da, aynı iğrenç tabloyu yaşadık. Baskılar, şantajlar, tehditler, yalanlar, iftiralar (andıçlar) ve işbirlikçi medya... Devamlı darbe teşvikçiliğini ve destekçiliğini görev edinmiş (halkın oyları ile iktidar olması imkânsız) bir CHP... Komutanlara yaranma yarışındaki sendikalar, rektörler ve yargı mensupları.. Tehditle ve rüşvetle, DYP'den kopan, karakter fukarası milletvekilleri.. Her türlü desteği veren, Anadolu sermayesinin de bu vesile ile önünü kesmeye çalışan İstanbul holdingleri.
******
Şimdi görüyoruz ki, Ergenekon'da da aynı ekip mevcut; kendini halkın üzerinde gören, demokrasiyi hazmedememiş, her şeyi sadece kendilerinin bildiğine inanan, seçim/sandık/ oy kavramlarına saygı duymayan, TBMM'yi hiçe sayan tipler... Ve bunların devamlı avukatlığını, destekçiliğini yapan, çağ dışı CHP.
Askeri, sivili, medyası, yargısı, sendikacısı, rektörleri, iş adamları ile her şeyi mubah sayan; iftira, şantaj, cinayet, provokasyon, yalan haber vs. her yola başvuran bir ekip. Ve kaos/kavga ortamına sokulan, bir Türkiye. Devamlı erozyona uğrayan bir demokrasi. Bitip tükenmeyen darbeler ve darbe tehditleri.
Diğer yönden de ortamı fırsat bilen ve her türlü ihaneti sergileyen, bölücüler/ mezhepçiler/ dış mihrakların maşaları. Kripto Türk dediğimiz dönmemiş dönmeler.
Ne yazık ki; şaşkın, basiretsiz, daha ziyade Kürt lobisinin egemenliği altına girmiş, AKP iktidarı.
******
Şu dehşet verici Türkiye tablosuna bir bakınız:
1- Devamlı kavga eden, halkı tedirginliğe sevk eden, AKP-CHP-MHP Genel Başkanları. Bir süre tatil yapamaz, kavgaya ara veremez misiniz?
2- Halktan kopuk, hukuku hiçe sayan, politize olmuş, mezhepçilik yapan bir yargı.. (Nedir, bu HSYK'nun davranışları? Sn. Osman Paksüt'ün aklanması içimize sinmekte midir? YARSAV Başkanı'nın agresif tavrı doğru mudur? Yüksek yargı başkanları bu kadar çok konuşmalı mıdır? Anayasa Mahkemesi anayasaya saygılı mıdır? Yargı her işe karışma hakkına sahip midir?) (Yargının mafya ve rüşvet ilişkileri ile ilgili kararlar tatmin edici midir?)
3- İktidarın, doğruları dile getirmeyen, genel başkanından ödü kopan ve bol bol alkış tutan, milletvekilleri. Bölücülere destek verenler..
4- Medyanın, yandaş ve çıkardaş kesimi..
5- İğrenç din istismarcıları ve yedikleri herzeler..
6- Irk ve mezhep istismarcıları..
7- Ağalık sistemine dönüşmüş, çıkar kapısı olmuş, sendikalar ve meslek odaları..
8- Gitgide halktan daha fazla kopan; kendilerine duyulan sevgiyi zedelemek için, özel gayret gösteren, bazı komutanlar. Ve bitip tükenmek bilmeyen huzursuzluklar..
9- Dış politikası direkt olarak; ekonomi politikası da IMF kanalı ile ABD'ye bağlı güdümlü bir Türkiye..
10- Bölücülerin, nankörlerin, istemezükçülerin, dalkavukların, çok bilmiş geçinen cahillerin, kendilerini halkın üzerinde görenlerin, köşe dönücülerin/ vurguncu/ çıkarcı/ rüşvetçi/ iş takipçisi vb. istismarcı tiplerin ön plâna çıktığı; doğru söyleyenlerin itilip kakıldığı, farklı fikirlerin ve uyarıların tepki ile karşılandığı bir ülke..
11- Namuslu olmanın aptallık sayıldığı; sapıkların/teşhircilerin/ ahlâksızların itibar gördüğü bir toplum..
Ve ezik, suskun, ürkek, vurdumduymaz Türk halkı..
******
Peki çare nedir?
Kimseden korkmadan, yılmadan, bıkmadan, doğruları dile getirmek. Ülkeye sahip çıkmak. Kötülüklerle ve kötülerle, mücadele etmek.
Uyuyan AKP iktidarını, uyandırmak. En azından gerçek anlamda bir anayasa reformunun gerçekleşmesi ve referanduma sunulması için baskı yapmak.
Varlık içinde yokluk çeken bir ülke olmaktan kurtulmayı, gönülden istemek.
******
NOT: Geçen haftaki Gözlem'de sevgili kardeşim Serkan Aksüyek'in "İzmir'e yapılacak stat, çöpe atılacak paradır!" başlıklı yazısını dikkatle okudum. Gönülden iştirak ediyorum.
İzmir Büyükşehir Belediyesi'nin yeni statlar yapması israftır ve gereksizdir. Sayın Başkan Aziz Kocaoğlu, küçük bir azınlığın gazına gelmektedir.
Mevcut Atatürk Stadı bu iş için en uygun alandadır. Buranın tamiri veya yeniden inşası, çok daha ucuz ve isabetli olacaktır.
İkinci bir imkân da Alsancak Stadı'dır. Burası, liman hizmetlerine tahsis edilmeli, güzel bir imar plânı yapıldıktan sonra, (başka bir alanda) yeni bir stat yapma şartı ile takas edilmelidir.
