Domuz Toprak’ta “henüz” köyünde yaşamakta olan köylüler var. Yokolması kaçınılmaz olanla birlikte yitirilen duyarlılıkların, kültürel çeşitliliklerin “henüz” canlı olduğu yerlere, insanlara dair hikayeler. Kitabın sonunda, Berger’in bu üçlüsünün “manifestosu” denebilecek bir yazısı var: Tarihsel Sonsöz. Köylülüğün var-kalma üzerine kurulu yüzlerce yıllık mücadelesinin son demlerinde, asla “tutucu” olmayan ama “tarihsel gelişme” dozerinin altında kalan değerler karşısında dikkatini, sevgisini de esirgemeyen bir bakış, Berger’ınki.
